Anekdotes over de Maagd Maria

De Witte Maagd boven het Saguenayfjord

Saguenay (Canada) (1878-1881)

Hoog op Cap Trinité, met uitzicht over de imposante Saguenayfjord, staat een metershoog wit Mariabeeld dat over het water lijkt te waken. Het verhaal ervan begint met een schrikreactie en een belofte.

In 1878 viel Charles-Napoléon Robitaille, een koopman uit Quebec, op het ijs van de rivier de Saguenay. Volgens hem had het hem fataal kunnen worden. Midden in het gevaar riep hij de Heilige Maagd Maria aan en beloofde dat hij, als hij het zou overleven, een monument voor haar zou oprichten. Hij overleefde het. En hij hield zijn belofte: hij gaf opdracht tot een groot Mariabeeld, dat met enorme moeite per boot en slee naar de voet van Cap Trinité werd vervoerd en in 1881 werd ingewijd. Sindsdien is het een symbool geworden voor zeelieden en inwoners van de hele Saguenay-regio.

Er is ook een detail dat mondeling wordt doorgegeven onder de lokale bevolking: men zegt dat tijdens de moeizame assemblage enkele stukken van het beeld of hulpelementen van de rotsachtige helling naar beneden vielen en onbeschadigd opdoken op een bijna ontoegankelijke plek. Sommigen interpreteerden dit als een teken van de bescherming van de Maagd Maria. Het is belangrijk om dit in de juiste context te plaatsen: het is een mondelinge overlevering. Wat wel gedocumenteerd is, is dat Robitaille het beeld als votiefgeschenk uit dankbaarheid liet maken en dat het transport en de installatie ervan een ware prestatie waren. Het detail van de "wonderbaarlijk intacte" stukken is niet terug te vinden in officiële diocesane documenten, noch is er een precieze technische beschrijving.

Ook vandaag de dag inspireert de Witte Maagd nog steeds tot het afleggen van geloften: zeelieden en zelfs kajakkers op het fjord beschouwen haar als de beschermster van hen die over het water reizen. Een beeld dat is ontstaan uit een eenvoudig "dankjewel" dat de kou van de Saguenay niet kon uitdoven.