De zieners van La Salette

Mélanie Calvat en Maximin Giraud · De treurige Maagd (Frankrijk, 1846)

Twee arme herderskinderen uit de Alpen, aan wie in 1846 een "mooie dame" verscheen, zittend en huilend, die met hen sprak over verlatenheid door God en hen vroeg zich te bekeren, boete te doen en te bidden.

Wie waren zij?

Mélanie Calvat (1831-1904), geboren in Corps, en Maximin Giraud (1835-1875) waren twee kinderen uit zeer bescheiden gezinnen die als herders werkten en het vee van anderen hoedden op de berg La Salette, in het bisdom Grenoble. Ze hadden weinig religieus onderwijs genoten en kenden elkaar nauwelijks. Geen van beiden werd heilig verklaard.

Het uiterlijk

Op 19 september 1846, rond het middaguur, zagen Mélanie (ongeveer 14 of 15 jaar oud) en Maximin (11 jaar oud) een stralend licht in een holte, en in het midden daarvan een "mooie dame" die zat, met haar gezicht in haar handen, te huilen. Dit was een ontkerstend Frankrijk, geteisterd door godslastering en het verwaarlozen van de zondagsrust. De verschijning werd erkend door de bisschop van Grenoble, en de devotie tot Onze-Lieve-Vrouw van La Salette werd goedgekeurd door Pius IX.

De woorden van de Maagd

De Vrouwe stond op en sprak teder tot hen: "Kom dichterbij, mijn kinderen, wees niet bang; ik ben hier om jullie groot nieuws te brengen." Huilend vertelde ze hen dat ze de arm van haar Zoon niet langer kon vasthouden: "Als mijn volk zich niet wil onderwerpen, zal ik gedwongen zijn de arm van mijn Zoon los te laten; hij is zo sterk en zo zwaar dat ik hem niet langer kan vasthouden." Ze betreurde de godslastering en het niet heiligen van de zondag, en ze kondigde onder voorwaarden slechte oogsten, hongersnood en ziekte aan als er geen bekering zou komen. En ze vroeg hen om eenvoudig en volhardend gebed: "Als je niets meer kunt doen, bid dan een Onze Vader en een Wees Gegroet; en als je tijd hebt, bid dan meer." Aan ieder vertrouwde ze ook een geheim toe. (De langere, apocalyptische versies die Mélanie in 1879 publiceerde, werden niet door de Kerk goedgekeurd en moeten worden onderscheiden van de oorspronkelijke boodschap.)

Anekdotes en het latere leven

Het detail van de "wenende" Maagd, het centrale beeld van La Salette, ontroerde mensen diep. Maximin en Mélanie leidden daarna een moeilijk en zwervend leven, gekenmerkt door aandacht en controverses rond de geheimen; Maximin stierf in Corps in 1875 en Mélanie in Italië in 1904. De landbouwplagen en hongersnood die Frankrijk in de daaropvolgende jaren teisterden, werden gezien als een bevestiging van de boodschap.

Vruchten

Op de berg werd een grote basiliek gebouwd, die nu een bedevaartsoord is. La Salette consolideerde een spiritualiteit van verzoening en boetedoening en gaf aanleiding tot de congregatie van de Missionarissen van Onze Lieve Vrouw van La Salette.