Matka Boska z Pellevoisin
Europa · Francja
Co się stało
Estelle Faguette (1843–1929) była prostą służącą z regionu Berry, w diecezji Bourges (departament Indre), pracującą dla rodziny w Pellevoisin. W 1875 roku, mając nieco ponad trzydzieści lat, ciężko zachorowała – późniejsze doniesienia wspominają o gruźlicy otrzewnej – i lekarze postawili jej diagnozę terminalną. Była jedyną żywicielką starszych rodziców i chorej siostrzenicy. Ufając w swoją wiarę do samego końca, napisała list do Matki Boskiej, błagając o uzdrowienie i ufając Jej miłosierdziu; ten skromny gest, zachowany w pamięci sanktuarium, jest źródłem wszystkiego, co nastąpiło później.
Orędzie Matki Bożej
Sercem przesłania Pellevoisin jest miłosierdzie. Najświętsza Maryja Panna przedstawiała się jako Matka wszelkiego miłosierdzia i zawsze kierowała łaskę ku Chrystusowi: sama Estelle była przekonana, że otrzymała uzdrowienie od Syna, któremu wszystko przypisuje się. Z tego wyłaniają się trzy kluczowe tematy. Po pierwsze, synowska ufność w miłosierdzie Boga i Maryi. Po drugie, nabożeństwo do Najświętszego Serca poprzez biały szkaplerz, który Maryja Dziewica pokazała, znak miłości Chrystusa. Po trzecie, pokora i konsekwencja w życiu, odzwierciedlające się w zwrotach przekazywanych przez Estelle, takich jak: „Wybieram maluczkich i słabych dla mojej chwały” i „Jeśli chcesz Mi służyć, bądź prosty, niech twoje słowa odpowiadają twoim czynom”. W 2024 roku Dykasteria Nauki Wiary podsumowała, że te wyrażenia ujawniają działanie Ducha Świętego w całym tym duchowym doświadczeniu.
Sanktuarium dzisiaj
Sanktuarium Notre-Dame de Pellevoisin, poświęcone Matce Bożej Miłosierdzia, jest diecezjalnym sanktuarium maryjnym w diecezji Bourges, z ustanowionym kultem, pielgrzymkami i regularnym życiem sakramentalnym. Ze względu na swoje regionalne znaczenie jako miejsce łaski i nawróceń, jest często nazywane „Lourdes de Berry”. Pokój Estelle, przekształcony w kaplicę pod koniec XIX wieku, jest nadal zachowany, a kult publiczny jest tam dozwolony od 1877 roku. Święto Matki Bożej Miłosierdzia obchodzone jest 13 lutego. W 2020 roku diecezja uzyskała od Konferencji Episkopatu Francji wszczęcie procesu beatyfikacyjnego Estelle Faguette, co jest dowodem na to, że lokalny Kościół uznaje jej życie za wzór cnót chrześcijańskich.
Uznanie Kościoła
Uznanie uzdrowienia przez Pellevoisina przez Kościół następowało etapami. W 1892 roku Leon XIII udzielił pielgrzymom odpustów. 8 września 1893 roku arcybiskup Bourges oficjalnie uznał uzdrowienie Estelle za cudowne, za zgodą Świętego Oficjum. W 1900 roku Leon XIII oficjalnie uznał szkaplerz Najświętszego Serca, który otrzymała Estelle, a w 1922 roku zezwolono na odprawienie Mszy wotywnej ku czci Matki Bożej w dniu 9 września. W 1983 roku arcybiskup Bourges, ks. prałat Paul Vignancour, ponownie oficjalnie uznał uzdrowienie za cudowne, po przeprowadzeniu ponownych badań historyczno-medycznych. Wreszcie w 2024 r. Dykasteria Nauki Wiary, za zgodą papieża Franciszka, wyraziła zgodę na wydanie przez arcybiskupa Bourges dekretu nihil obstat w sprawie kultu Matki Bożej Miłosierdzia z Pellevoisin: nie ma żadnych zastrzeżeń doktrynalnych ani moralnych, a wierni mogą roztropnie wyrazić swoją zgodę.
Łaska, która porusza serce
Łaską w sercu Pellevoisin jest uzdrowienie samej Estelle Faguette, a tym, co czyni je tak wzruszającym, jest fakt, że nie był to ulotny cud: kobieta, uznana za zmarłą w 1875 roku, żyła do 1929 roku, ponad pięćdziesiąt lat nieprzerwanej rekonwalescencji. Kościół nie tylko uznał ten fakt, ale zbadał go poważnie i uznał dwukrotnie za cudowny: w 1893 roku za zgodą Świętego Oficjum, a następnie w 1983 roku, po przeprowadzeniu nowych badań historyczno-medycznych, za „wielki cud” Pellevoisin. Niewiele łask maryjnych spotkało się z tak wielokrotnym i starannie przemyślanym uznaniem ze strony władz kościelnych.
Połącz z Różańcem
Jak każda autentyczna pobożność maryjna, praktyka Pellevoisina prowadzi do zawierzenia się Maryi poprzez prostą i wytrwałą modlitwę. Matka Miłosierdzia, która prosiła o pokorę i spójność w życiu, naucza tej samej pokornej drogi w Różańcu: rozważania z Nią tajemnic Chrystusa i przedłużania synowskiego zaufania, które uzdrowiło Estelle Faguette.