Anegdoty o Matce Boskiej

„Fontanna Caravaggia: Dziewica, która prosiła o spokój przy źródle”

Caravaggio (Włochy) (1432)

W Caravaggio, w lombardzkiej prowincji Bergamo, Madonna di Caravaggio jest czczona w sanktuarium Santa Maria del Fonte, którego sama nazwa przypomina o pochodzeniu kultu: źródle, fontannie. Lokalna tradycja umiejscawia serce tej historii właśnie tam, pośrodku równiny, skąd wytrysnęła woda na znak obecności Maryi.

Tradycja głosi, że 26 maja 1432 roku przy źródle ukazała się Maryja Panna Giannetcie de' Vacchi, miejscowej kobiecie, z orędziem pokoju, modlitwy i pokuty. Od tego czasu źródło stało się miejscem świętym i dało początek sanktuarium, które do dziś przyciąga rzesze pielgrzymów.

Musimy być szczerzy. Istnienie sanktuarium i starożytność kultu są pewne, ale dostępne źródła badawcze nie dostarczają krytycznej dokumentacji oryginalnej relacji Caravaggia, dlatego najlepiej nie twierdzić nic ponad to, co jest pewne: data 1432 roku, objawienie Giannetcie i cudowna natura źródła należą, zgodnie z przekazem, do sfery lokalnej tradycji i pamięci religijnej, podczas gdy założenie sanktuarium nastąpiło później.

Jeśli chodzi o różaniec, konsultowane źródła nie wskazują na bezpośredni związek między Madonną Caravaggia a tą modlitwą. Nabożeństwo ma wyraźnie charakter maryjny i jest głęboko zakorzenione w tradycji ludowej, a różaniec jest tam odmawiany, jak w każdym sanktuarium, ale stwierdzenie konkretnego związku wymagałoby konkretnego lokalnego źródła, którego tutaj nie ma.