Het uiterlijk van Knock

De stille verschijning voor vijftien getuigen (Ierland, 1879)

Op een regenachtige middag in 1879 aanschouwden vijftien inwoners van een Iers dorp gedurende twee uur op de muur van hun kerk de Maagd Maria naast Sint Jozef, Sint Johannes en het Lam Gods; een verschijning zonder een woord.

De getuigen

Knock had niet één ziener: er waren vijftien getuigen, kinderen en volwassenen, eenvoudige boeren uit het dorp en de omgeving – leden van de families Byrne, Curry, Callaghan, Durkan, Flatley, Murray, Trench en Walsh. De jongste, John Curry, was vijf jaar oud. Ze werden afzonderlijk ondervraagd door een kerkelijke commissie en waren het eens over de belangrijkste zaken. Geen van hen werd heilig verklaard.

Het uiterlijk

Op de avond van 21 augustus 1879 zagen getuigen op de achtermuur van de Sint-Johannes de Doperkerk in Knock, County Mayo, een stralend tafereel dat bijna twee uur lang, ondanks de regen, aanhield: de Maagd Maria, gekroond en in gebed; naast haar de heilige Jozef en de heilige Johannes de Evangelist met een boek; en op een altaar het Lam van God met een kruis, omringd door engelen. Hoewel het regende, bleven de muur en het visioen droog.

Een woordeloze verschijning

Het meest opvallende kenmerk van de verschijning in Knock is dat het een volledig stille verschijning was: noch de Maagd Maria, noch de andere figuren spraken een woord. Er was dus geen gesproken boodschap of verbale instructie. De traditie heeft deze scène – met het Lam boven het altaar in het midden – geïnterpreteerd als een stille uitnodiging tot geloof, tot eucharistische aanbidding en tot hoop, vooral voor een volk dat destijds verarmd en geteisterd werd door hongersnood.

Anekdotes en fruit

De getuigen keerden terug naar een normaal, rustig leven; John Curry, de jongste, is naar verluidt in 1943 overleden. Tegen het einde van 1879 waren er al talloze genezingen gemeld die werden toegeschreven aan de tussenkomst van Onze Lieve Vrouw van Knock. De plek werd het nationale heiligdom van Ierland en paus Johannes Paulus II verhief het in 1979 tot een kleine basiliek, ter gelegenheid van het honderdjarig jubileum van de verschijning, die hij zelf bezocht.