Matka Boska z Luján

Patron Argentyny

Matka Boska z Luján to jedno z najpopularniejszych nabożeństw maryjnych w Ameryce Południowej. Jej oryginalny wizerunek jest niewielki i prosty – ma około 38 centymetrów wysokości, jest wykonany z wypalanej gliny i przedstawia Niepokalane Poczęcie – ale od wieków stanowi centrum najwspanialszego wyrazu wiary w Argentynie. Czczona w swojej wspaniałej bazylice nad brzegiem rzeki Luján, Matka Boska jest dziś patronką Argentyny, Urugwaju i Paragwaju oraz jednym z symboli kultury argentyńskiej.

Główne dane

El relato del «milagro de la carreta» (la imagen que no quiso seguir viaje) y los hechos prodigiosos de sus primeros años son tradición piadosa, transmitida por la devoción popular, distinta de los datos sobre las fechas, la basílica y los patronazgos, que sí están documentados. En esta página los distinguimos con claridad.

Historia i tradycja Lujánu

Cud wozu (tradycja)

Tradycja głosi, że początki nabożeństwa sięgają 1628 roku, kiedy Antonio Farías Saá, portugalski ziemianin mieszkający w Sumampa, pragnął wybudować kaplicę na swojej posiadłości ku czci Matki Boskiej i poprosił rodaka mieszkającego w Brazylii o przesłanie mu obrazu Niepokalanego Poczęcia. Dla ułatwienia wyboru, jego przyjaciel przysłał mu dwa obrazy. W maju 1630 roku dotarły one do portu w Buenos Aires i, zapakowane w oddzielne skrzynie, zostały umieszczone na wozie.

Po kilku dniach podróży karawana zatrzymała się w pobliżu dzisiejszego miasta Luján na nocleg. Następnego dnia, gotowa do dalszej podróży, woły nie mogły ruszyć wozu. Po kilku nieudanych próbach, woły opuściły jedną ze skrzyń, a woły bez problemu wznowiły podróż. Zaintrygowane, po otwarciu skrzyni, znalazły mały, wypalony gliniany obraz Niepokalanego Poczęcia. Wierni uznali to za zrządzenie opatrzności i powierzyli go opiece Rosendo de Triguerosa, właściciela domu. Drugi obraz kontynuował podróż i był czczony pod tytułem Matki Boskiej Pocieszenia z Sumampy.

Pustelnia i przeprowadzka do Luján

Wraz ze wzrostem liczby miejscowych, którzy przybywali, by oddać cześć wizerunkowi, Rosendo de Trigueros zbudował dla niego pustelnię, w której pozostawał on od 1630 do 1674 roku. W tym miejscu, znanym do dziś jako „miejsce cudu”, zachowała się niewielka kaplica, którą można zwiedzać. Wizerunek, pieszczotliwie nazywany „Matką Boską Rancza” i „Małą Ciemnoskórą Patronką”, został powierzony opiece Manuela, niewolnika z karawany, który, widząc jego pobożność, został wyznaczony do posługiwania przy nim i prowadzenia modlitw pielgrzymów.

Tradycja głosi, że kiedy Doña Ana de Matos, wdowa z ranczem nad rzeką Luján, zdobyła obraz i umieściła go w swojej kaplicy, następnego ranka Matki Boskiej nie było na jej ołtarzu: odnaleziono Ją ponownie w „miejscu cudu”. Uznając to wydarzenie za cudowne, biskup Buenos Aires i gubernator Rio de la Plata ostatecznie zaaranżowali przeniesienie obrazu. W 1886 roku ojciec Salvaire przedstawił papieżowi Leonowi XIII prośbę o koronację obrazu; papież pobłogosławił koronę i nadał jej własne Oficjum i Mszę, a koronacja odbyła się w maju 1887 roku.

Luján w historii Argentyny

Pierwsze sanktuarium poświęcone Matce Boskiej z Luján zostało otwarte 8 grudnia 1763 roku. Wielu bohaterów argentyńskiej niepodległości, w tym Manuel Belgrano i José de San Martín, złożyło tam wyznanie wiary i zawierzyło się Jej. Belgrano zatrzymał się w Luján we wrześniu 1810 roku i w geście dziękczynienia poświęcił Matce Boskiej dwie flagi rojalistów zdobyte na wrogu w bitwie pod Saltą (1813). San Martín odwiedził sanktuarium w 1816 roku, przed wyprawą do Peru, a w 1823 roku, po powrocie z kampanii wyzwoleńczej, poświęcił jeden ze swoich mieczy Matce Boskiej.

Patron Argentyny, Urugwaju i Paragwaju

W 1930 roku obchodzono 300. rocznicę przybycia obrazu. W tym samym roku, na wspólną prośbę biskupów argentyńskich, urugwajskich i paragwajskich, papież Pius XI ogłosił Matkę Bożą z Luján patronką trzech republik bullą papieską z 8 września 1930 roku. 8 grudnia tego samego roku Pius XI nadał sanktuarium tytuł bazyliki. Obecna bazylika w Luján to duża, neogotycka świątynia z XIX wieku, zbudowana z ciosanego kamienia, z dwiema wieżami o wysokości ponad stu metrów.

Pielgrzymki

La devoción a Luján se expresa de modo singular en sus peregrinaciones. Las primeras marchas obreras al santuario, a finales del siglo XIX, fueron impulsadas por el padre Federico Grote, fundador de los Círculos Católicos de Obreros. Con los años, la Peregrinación Juvenil a Pie a Luján —iniciada en octubre de 1975— se convirtió en la mayor manifestación anual de fe de la Argentina, congregando a más de un millón de personas que recorren a pie el camino hasta la basílica.

Duchowe przesłanie od Lujána

Cześć dla Lujána wyraża się dziś prostymi słowami:

📿 María quiso quedarse entre los suyos. La tradición de la carreta que no avanzó expresa, en lenguaje popular, el deseo de una Madre que elige permanecer junto a su pueblo.
🙏 María acompaña los caminos. Patrona de las rutas y meta de tantas peregrinaciones, sale al encuentro del que camina hacia ella.
🌎 María une a los pueblos del Plata. Bajo su manto se reconocen como hermanas Argentina, Uruguay y Paraguay.
✝️ María conduce siempre a su Hijo. Sostiene en su fe a quienes la invocan para llevarlos a Jesús.

Modlitwa do Matki Bożej z Luján

Reza también las Modlitwy maryjne y prepara su fiesta acudiendo a María como hicieron tantos peregrinos a su santuario.