Onze Lieve Vrouw van Lujan

Beschermheilige van Argentinië

Onze-Lieve-Vrouw van Luján is een van de meest geliefde Mariavereringen in Zuid-Amerika. Haar oorspronkelijke beeld is klein en eenvoudig – ongeveer 38 centimeter hoog, gemaakt van gebakken klei en de Onbevlekte Ontvangenis voorstellend – maar al eeuwenlang vormt het het middelpunt van de grootste uiting van geloof in Argentinië. Vereerd in haar grote basiliek aan de oevers van de rivier de Luján, is de Maagd Maria tegenwoordig de beschermheilige van Argentinië, Uruguay en Paraguay, en een van de symbolen van de Argentijnse cultuur.

Belangrijkste gegevens

El relato del «milagro de la carreta» (la imagen que no quiso seguir viaje) y los hechos prodigiosos de sus primeros años son tradición piadosa, transmitida por la devoción popular, distinta de los datos sobre las fechas, la basílica y los patronazgos, que sí están documentados. En esta página los distinguimos con claridad.

Geschiedenis en traditie van Luján

Het wonder van de kar (traditie)

Volgens de overlevering vindt de oorsprong van de devotie plaats in 1628, toen Antonio Farías Saá, een Portugese landeigenaar die in Sumampa woonde, een kapel op zijn landgoed wilde bouwen ter ere van de Maagd Maria en een landgenoot in Brazilië vroeg om hem een afbeelding van de Onbevlekte Ontvangenis te sturen. Om een betere keuze te maken, stuurde zijn vriend hem twee afbeeldingen. In mei 1630 arriveerden ze in de haven van Buenos Aires en werden, verpakt in aparte kisten, op een kar geladen.

Na een reis van enkele dagen stopte de karavaan nabij de huidige stad Luján om de nacht door te brengen. De volgende dag, klaar om verder te reizen, konden de ossen de kar niet voorttrekken. Na een aantal mislukte pogingen lieten ze een van de kisten zakken, waarna de ossen zonder problemen hun reis vervolgden. Geïntrigeerd openden ze de kist en vonden daarin een klein, gebakken kleien beeldje van de Onbevlekte Ontvangenis. De gelovigen interpreteerden dit als een goddelijke ingreep en vertrouwden het toe aan Rosendo de Trigueros, de eigenaar van het huis, ter bewaring. Het tweede beeldje vervolgde zijn reis en werd vereerd onder de naam Onze-Lieve-Vrouw van Troost van Sumampa.

De kluizenarij en de verhuizing naar Luján

Naarmate het aantal plaatselijke bewoners dat het beeld kwam vereren toenam, bouwde Rosendo de Trigueros er een kluizenarij voor, waar het van 1630 tot 1674 bleef. Op die plek, die nog steeds bekendstaat als "de plaats van het wonder", is een kleine kapel te bezichtigen. Het beeld, liefkozend "de Maagd van de Ranch" en "de Kleine Donkerhuidige Beschermheilige" genoemd, werd toevertrouwd aan de zorg van Manuel, een slaaf uit de karavaan die, vanwege zijn devotie, de opdracht kreeg om het beeld te dienen en de gebeden van de pelgrims te leiden.

Volgens de overlevering verkreeg Doña Ana de Matos, een weduwe met een ranch aan de Luján-rivier, het beeld en plaatste het in haar gebedshuis. De volgende ochtend was de Maagd Maria echter niet meer op haar altaar te vinden: ze bevond zich weer op "de plaats van het wonder". De bisschop van Buenos Aires en de gouverneur van de Río de la Plata beschouwden de gebeurtenis als een wonder en regelden uiteindelijk de overplaatsing van het beeld. In 1886 diende pater Salvaire bij paus Leo XIII het verzoek in om het beeld te kronen; de paus zegende de kroon en verleende het een eigen officie en mis, waarna de kroning in mei 1887 plaatsvond.

Luján in de Argentijnse geschiedenis

Het eerste heiligdom gewijd aan Onze Lieve Vrouw van Luján werd ingewijd op 8 december 1763. Veel helden van de Argentijnse onafhankelijkheid, waaronder Manuel Belgrano en José de San Martín, beleden daar hun geloof en vertrouwden zich aan haar toe. Belgrano bezocht Luján in september 1810 en wijdde, uit dankbaarheid, de twee royalistische vlaggen die hij tijdens de Slag bij Salta (1813) op de vijand had buitgemaakt, aan de Maagd Maria. San Martín bezocht het heiligdom in 1816, vóór zijn veldtocht naar Peru, en in 1823, na zijn terugkeer van de bevrijdingsstrijd, wijdde hij een van zijn zwaarden aan de Maagd Maria.

Beschermheilige van Argentinië, Uruguay en Paraguay

In 1930 werd de 300e verjaardag van de aankomst van het beeld herdacht. Dat jaar riep paus Pius XI, op gezamenlijk verzoek van de bisschoppen van Argentinië, Uruguay en Paraguay, Onze-Lieve-Vrouw van Luján uit tot patrones van de drie republieken middels een pauselijke bul van 8 september 1930. Op 8 december van datzelfde jaar verleende Pius XI het heiligdom de titel van basiliek. De huidige Basiliek van Luján is een grote neogotische tempel uit de 19e eeuw, gebouwd van gehouwen steen, met twee torens van meer dan honderd meter hoog.

Pelgrimstochten

La devoción a Luján se expresa de modo singular en sus peregrinaciones. Las primeras marchas obreras al santuario, a finales del siglo XIX, fueron impulsadas por el padre Federico Grote, fundador de los Círculos Católicos de Obreros. Con los años, la Peregrinación Juvenil a Pie a Luján —iniciada en octubre de 1975— se convirtió en la mayor manifestación anual de fe de la Argentina, congregando a más de un millón de personas que recorren a pie el camino hasta la basílica.

Geestelijke boodschap van Luján

De toewijding aan Luján spreekt vandaag de dag in eenvoudige woorden:

📿 María quiso quedarse entre los suyos. La tradición de la carreta que no avanzó expresa, en lenguaje popular, el deseo de una Madre que elige permanecer junto a su pueblo.
🙏 María acompaña los caminos. Patrona de las rutas y meta de tantas peregrinaciones, sale al encuentro del que camina hacia ella.
🌎 María une a los pueblos del Plata. Bajo su manto se reconocen como hermanas Argentina, Uruguay y Paraguay.
✝️ María conduce siempre a su Hijo. Sostiene en su fe a quienes la invocan para llevarlos a Jesús.

Gebed tot Onze Lieve Vrouw van Lujan

Reza también las Maria-gebeden y prepara su fiesta acudiendo a María como hicieron tantos peregrinos a su santuario.