Pewnej północy, rozświetlonej niebiańskim światłem, niczym w Wigilię Bożego Narodzenia — 18 lipca 1830 roku — Najświętsza Maryja Panna po raz pierwszy ukazała się świętej Katarzynie Labouré, Córce Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo.

I mówił świętemu o nieszczęściach i klęskach świata z takim smutkiem i współczuciem, że głos uwiązł mu w gardle, a łzy napłynęły do oczu.

Jakże nas kocha nasza Niebiańska Matka! Jakże współczuje cierpieniom każdego ze swoich dzieci! Niech pamięć o Tobie i Twój medalik, Cudowna Dziewico, będą ulgą i pocieszeniem dla wszystkich, którzy cierpią i płaczą z bezsilności.

Medytuj i zakończ modlitwą końcową.

Podczas swego pierwszego objawienia Cudowna Dziewica nauczyła świętą Katarzynę, jak powinna postępować w obliczu nadchodzących smutków i udręk.

„Przyjdź do stóp tego ołtarza” – powiedziała mu niebiańska Pani – „tutaj łaski będą rozdawane wszystkim, którzy proszą o nie z ufnością i żarliwością, wielkim i małym”.

Niech Najświętsza Maryja Panna od Świętego Medalika i Jezus od Tabernakulum będą zawsze światłem, siłą i przewodnikiem naszego życia.

Medytuj i zakończ modlitwą końcową.

W swoich zwierzeniach Matka Boska Cudowna powiedziała Siostrze Katarzynie: „Nie wydarzy się nic małego. Niebezpieczeństwo będzie wielkie. Nadejdzie chwila, kiedy wszystko wyda się stracone. Wtedy będę z tobą: miej wiarę…”.

Uciekajmy się do tej ufności, mocno zakorzenionej w zapewnieniach o Jej obecności i opiece, jaką daje nam Cudowna Dziewica. A w chwilach udręki i trudności nigdy nie przestawajmy Jej wzywać: „Wspomożenie wiernych, módl się za nami”.

Medytuj i zakończ modlitwą końcową.

Po południu 27 listopada 1830 roku Najświętsza Maryja Panna po raz kolejny zstąpiła z nieba, aby objawić się świętej Katarzynie Labouré.

Stojąc pośród promiennej chwały, trzyma w dłoniach małą kulę i ukazuje się w ekstatycznej pozie, jakby pogrążona w głębokiej modlitwie. Następnie, wciąż przyciskając kulę do piersi, patrzy na Siostrę Catherine i mówi: „Ta kula reprezentuje cały świat… i każdą osobę z osobna”.

Jak małe dziecko w ramionach matki, tak jesteśmy na kolanach Maryi, blisko Jej Niepokalanego Serca. Czy może być bezpieczniejsze miejsce?

Medytuj i zakończ modlitwą końcową.

Z rąk Maryi od Cudownego Medalika, niczym ze świetlistego źródła, wytrysnęły promienie światła. A Najświętsza Maryja Panna wyjaśniła: „To symbol łask, którymi obdarzam wszystkich, którzy o nie proszą”, dając mi do zrozumienia – dodaje święta Katarzyna – jak bardzo cieszy się z próśb kierowanych do Niej i z hojności, z jaką na nie odpowiada.

Matka Boża od Cudownego Medalika jest Matką Bożej łaski, która pragnie utwierdzić i umocnić naszą wiarę w Jej wszechmocne i powszechne pośrednictwo. Dlaczego więc nie mielibyśmy się do Niej zwracać we wszystkich naszych potrzebach?

Medytuj i zakończ modlitwą końcową.

Słowa te stanowiły ramę obrazu: „O Maryjo, bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy!”

A potem usłyszał głos zalecający mu noszenie medalika i częste powtarzanie tej modlitwy, obiecując szczególne łaski tym, którzy to zrobią.

Czy przestaniemy to robić? Niewybaczalne byłoby zaprzestanie korzystania z tak łatwego sposobu, by zapewnić sobie łaskę Najświętszej Maryi Panny w każdej chwili.

Medytuj i zakończ modlitwą końcową.

Matka Boska poleciła Siostrze Katarzynie, aby wybiła medalik według wzoru, który Ona sama dla niej zaprojektowała.

Potem powiedział do niej: „Im więcej ludzi będzie go nosić, tym większe będą łaski, jeśli będą go nosić na szyi z ufnością”.

Oto Wielka Obietnica Cudownego Medalika. Podziękujmy Jej za tak wielką dobroć i zawsze osłaniajmy nasze serca medalikiem, który jest pewnym rękojmią opieki Maryi.

Medytuj i zakończ modlitwą końcową.

Tak liczne i cudowne były cuda zdziałane wszędzie za pomocą nowego medalika (nawrócenia zatwardziałych grzeszników, uzdrowienia pacjentów w stanie terminalnym, wszelkiego rodzaju cudowne wydarzenia), że głos społeczny zaczął nazywać go medalikiem cudów, cudownym medalikiem; i pod tą chwalebną nazwą rozprzestrzenił się on szybko na cały świat.

Pragnąc przyczynić się także do większej chwały Bożej i czci Jego Najświętszej Matki, bądźmy od dziś apostołami Jej cudownego medalika.

Medytuj i zakończ modlitwą końcową.

Objawienia Matki Bożej od Cudownego Medalika stanowią bez wątpienia jeden z najwspanialszych dowodów jej macierzyńskiej i miłosiernej miłości.

Kochajmy Tego, który tak bardzo nas umiłował i nadal nas kocha. „Jeśli kocham Maryję” – powiedział św. Jan Berchmans – „moje wieczne zbawienie jest zapewnione”.

Podobnie jak Jej szczęśliwa wizjonerka i powierniczka, święta Katarzyna Labouré, prośmy codziennie Matkę Bożą o łaskę Jej miłości i oddania.

Medytuj i zakończ modlitwą końcową.