Onze Lieve Vrouw van Lujan

Beschermheilige van Argentinië

Onze-Lieve-Vrouw van Luján is een van de meest geliefde Mariavereringen in Zuid-Amerika. Haar oorspronkelijke beeld is klein en eenvoudig – ongeveer 38 centimeter hoog, gemaakt van gebakken klei en de Onbevlekte Ontvangenis voorstellend – maar eromheen is al eeuwenlang de grootste uiting van geloof in Argentinië samengekomen. Vereerd in haar grote basiliek aan de oevers van de rivier de Luján, is de Maagd Maria tegenwoordig de patrones van Argentinië, Uruguay en Paraguay, en een van de symbolen van de Argentijnse cultuur.

Kernfeiten

The account of the «miracle of the cart» (the image that refused to continue the journey) and the wondrous events of its early years are pious tradition, handed down by popular devotion, distinct from the facts about the dates, the basilica and the patronages, which are indeed documented. On this page we distinguish them clearly.

Geschiedenis en traditie van Luján

Het wonder van de kar (traditie)

Volgens de overlevering vindt de oorsprong van de devotie plaats in 1628, toen Antonio Farías Saá, een Portugese landeigenaar die zich in Sumampa had gevestigd, een kapel op zijn landgoed wilde bouwen ter ere van de Maagd Maria. Hij vroeg een landgenoot die in Brazilië woonde om hem een afbeelding van de Onbevlekte Ontvangenis te sturen. Om een betere keuze te maken, stuurde zijn vriend hem twee afbeeldingen. In mei 1630 arriveerden ze in de haven van Buenos Aires en werden, verpakt in aparte kisten, op een kar geladen.

Na enkele dagen reizen hield de karavaan halt nabij de huidige stad Luján om de nacht door te brengen. De volgende dag, klaar om verder te reizen, konden de ossen de kar niet voorttrekken. Na een aantal mislukte pogingen haalden ze een van de kisten neer en de ossen vervolgden hun tocht zonder problemen. Verbaasd openden ze de kist en vonden daarin een klein beeldje van de Onbevlekte Ontvangenis, gemaakt van gebakken klei. De gelovigen interpreteerden de gebeurtenis als een goddelijke voorziening en vertrouwden het beeldje ter bewaring toe aan Rosendo de Trigueros, de eigenaar van het huis. Het tweede beeldje vervolgde zijn reis en werd vereerd onder de naam Onze-Lieve-Vrouw van Troost van Sumampa.

De kluizenarij en de verhuizing naar Luján

Naarmate het aantal buurtbewoners dat het beeld kwam vereren groeide, bouwde Rosendo de Trigueros er een kluizenarij voor, waar het van 1630 tot 1674 bleef. Op die plek, die nog steeds bekendstaat als "de plaats van het wonder", bevindt zich een kleine kapel die bezocht kan worden. Het beeld, liefkozend "de Landgoedmaagd" en "de Kleine Bruine Patrones" genoemd, werd toevertrouwd aan Manuel, een slaaf van de karavaan die, toen hij haar devotie zag, werd aangesteld om haar te dienen en de gebeden van de pelgrims te leiden.

De overlevering vertelt dat toen Doña Ana de Matos, een weduwe met een landgoed aan de rivier de Luján, de overdracht van het beeld verkreeg en het in haar gebedshuis plaatste, de Maagd Maria de volgende ochtend niet meer op haar altaar stond: ze werd teruggevonden op "de plaats van het wonder". Omdat dit voorval als wonderbaarlijk werd beschouwd, regelden de bisschop van Buenos Aires en de gouverneur van de Río de la Plata uiteindelijk de overdracht. In 1886 diende pater Salvaire bij paus Leo XIII het verzoek in om het beeld te kronen; de paus zegende de kroon en verleende er een eigen officie en mis aan, en de kroning vond plaats in mei 1887.

Luján in de Argentijnse geschiedenis

Het eerste heiligdom gewijd aan Onze Lieve Vrouw van Luján werd ingewijd op 8 december 1763. Veel van de grondleggers van de Argentijnse onafhankelijkheid beleden er hun geloof en droegen zich aan haar op, onder wie Manuel Belgrano en José de San Martín. Belgrano bezocht Luján in september 1810 en wijdde, uit dankbaarheid, de twee royalistische vlaggen die hij tijdens de slag bij Salta (1813) op de vijand had buitgemaakt, aan de Maagd Maria. San Martín bezocht het heiligdom in 1816, vóór zijn veldtocht naar Peru, en wijdde in 1823, na zijn bevrijdingsslag, een van zijn zwaarden aan de Maagd Maria.

Beschermheren van Argentinië, Uruguay en Paraguay

In 1930 werd de 300e verjaardag van de aankomst van het beeld gevierd. Dat jaar riep paus Pius XI, op gezamenlijk verzoek van de bisschoppen van Argentinië, Uruguay en Paraguay, Onze-Lieve-Vrouw van Luján bij bul van 8 september 1930 uit tot patrones van de drie republieken. Op 8 december van datzelfde jaar verleende Pius XI het heiligdom de titel van basiliek. De huidige Basiliek van Luján is een grote neogotische kerk uit de 19e eeuw, gebouwd van gehouwen steen, met twee torens van meer dan honderd meter hoog.

De pelgrimstochten

Devotion to Luján is expressed in a singular way through its pilgrimages. The first workers’ marches to the sanctuary, at the end of the 19th century, were promoted by Father Federico Grote, founder of the Catholic Circles of Workers. Over the years, the Youth Pilgrimage on Foot to Luján —begun in October 1975— became the greatest annual manifestation of faith in Argentina, gathering more than a million people who walk the road to the basilica.

De spirituele boodschap van Luján

Devotie tot Luján spreekt ons vandaag toe met eenvoudige woorden:

📿 Mary chose to remain among her own. The tradition of the cart that would not move forward expresses, in popular language, the desire of a Mother who chooses to stay beside her people.
🙏 Mary accompanies our journeys. Patroness of the roads and goal of so many pilgrimages, she comes out to meet whoever walks toward her.
🌎 Mary unites the peoples of the Plata. Under her mantle Argentina, Uruguay and Paraguay recognize one another as sisters.
✝️ Mary always leads to her Son. She sustains in their faith those who call upon her, so as to bring them to Jesus.

Gebed tot Onze Lieve Vrouw van Lujan

Pray also the Maria-gebeden and prepare her feast by drawing near to Mary as so many pilgrims have done at her sanctuary.