O Najświętsza Pani z Guadalupe! Korona, którą zdobisz swoje święte czoło, głosi, że jesteś Królową Wszechświata. Jesteś nią, Pani, bo jako Córka, Matka i Oblubienica Najwyższego, posiadasz absolutną władzę i najsprawiedliwsze prawo nad wszystkimi stworzeniami.

Skoro tak jest, ja także jestem twój; ja także należę do ciebie z tysiąca tytułów; nie zadowalam się jednak byciem twoim z tak wysokiej jurysdykcji, jaką masz nad wszystkim; chcę być twój z innego tytułu, to jest z wyboru mojej woli.

Oto, klęcząc przed tronem Twojej Wysokości, wybieram Ciebie jako moją Królową i Panią, i dlatego pragnę podwoić Twoje panowanie i władzę nade mną; pragnę polegać na Tobie i pragnę, aby zamiary, jakie Boska Opatrzność ma dla mnie, przeszły przez Twoje ręce.

Rozporządzaj mną, jak Ci się podoba; chcę, aby wszystkie wydarzenia i okoliczności mojego życia były pod Twoją kontrolą. Ufam w Twoją dobroć, że wszystko ułoży się dla dobra mojej duszy oraz ku czci i chwale Pana, który tak bardzo podoba się całemu światu. Amen.

Zakończ modlitwą Ojcze Nasz, Zdrowaś Maryjo i Chwała Ojcu.

O Najświętsza Dziewico z Guadalupe! Jakże dobrze wiadomo, że jesteś naszą Orędowniczką w trybunale Bożym, bo te najpiękniejsze dłonie, które nigdy nie przestają nas wspierać, złączone są przed Twoją piersią w geście błagania i modlitwy, ukazując nam, że z tronu chwały, jako Królowa Aniołów i ludzi, Ty również pełnisz urząd Orędowniczki, modląc się i wypraszając dla nas łaski.

Jakimi uczuciami uznania i wdzięczności mogę się odwdzięczyć za taką dobroć, jeśli w moim sercu nie ma wystarczająco dużo, aby się za nią odwdzięczyć?

Zwracam się do Ciebie, abyś ubogacił mnie cennymi darami żarliwej i gorliwej miłości, głębokiej pokory i natychmiastowego posłuszeństwa Panu.

Wzmocnij swoje błagania, pomnóż swoje modlitwy i nie przestawaj prosić Wszechmogącego, aby uczynił mnie swoim i udzielił mi łaski, abym mógł przyjść i podziękować Ci w chwale za szczęśliwy sukces Twojego wstawiennictwa. Amen.

Zakończ modlitwą Ojcze Nasz, Zdrowaś Maryjo i Chwała Ojcu.

O Najświętsza Maryjo Panno z Guadalupe! W co mogę uwierzyć, widząc Cię otoczoną promieniami słońca, jak nie w to, że jesteś ściśle zjednoczona ze Słońcem Boskości, że nie ma w Twoim domu niczego, co nie byłoby światłem, łaską i świętością!

W co innego mogę wierzyć, jak nie w to, że jesteś zanurzona w oceanie boskich doskonałości i atrybutów, i że Bóg zawsze trzyma Cię w swoim sercu! Niech tak wielkie szczęście będzie dla Ciebie dobre, Pani.

Tymczasem, przepełniony radością, stoję przed tronem Twojej suwerenności, błagając Cię, abyś zesłał jeden ze swoich płonących promieni do mojego serca: oświetl mój umysł jego światłem; rozpal moją wolę jego światłem; przekonaj mnie wreszcie, że żyję w złudzeniu, ilekroć nie poświęcam miłości Tobie i mojemu Bogu; przekonaj mnie wreszcie, że żałośnie oszukuję sam siebie, kochając cokolwiek innego niż mojego Boga i nie kochając Ciebie jako Boga. Amen.

Zakończ modlitwą Ojcze Nasz, Zdrowaś Maryjo i Chwała Ojcu.

O Najświętsza Maryjo z Guadalupe! Jeśli anioł niebios uważa za tak wielki zaszczyt leżeć u Twoich stóp i w dowód swojej radości otwiera ramiona i rozpościera skrzydła, by utworzyć cokół dla Twojego Majestatu, co ja mam uczynić, by okazać cześć Twojej osobie, nie tylko mojej głowie czy ramionom, ale mojemu sercu i duszy, aby uświęcając ją Twoimi boskimi stopami, stała się tronem godnym Twojej suwerenności?

Racz, Pani, przyjąć ten dar; nie gardź nim jako niegodnym Twojej suwerenności, gdyż zasługi, których mu brakuje z powodu mojej nędzy i ubóstwa, rekompensuję dobrą wolą i chęcią.

Wejdź i zbadaj moje serce, a zobaczysz, że nie poruszają nim żadne inne skrzydła, tylko pragnienie, by należeć do Ciebie, i lęk przed urażeniem Twojego Boskiego Syna. Uczyń swój tron w moim sercu, a nie będzie ono już poniżane przez dopuszczanie winy i stawanie się niewolnikiem diabła. Niech zamieszkają w nim tylko Jezus i Maryja. Amen.

Zakończ modlitwą Ojcze Nasz, Zdrowaś Maryjo i Chwała Ojcu.

O Najświętsza Maryjo Panno z Guadalupe! Jaka inna szata mogłaby przystoić tej, która jest niebem w swojej urodzie, jak nie ta pełna gwiazd? Czymże mogłaby być ozdobiona tak niebiańska uroda, jak nie blaskiem cnót tak promiennych i olśniewających jak Twoja?

Niech tysiąckrotnie błogosławiona będzie ręka Boga, który potrafił połączyć w Twoim niezwykłym pięknie tak wzniosłą czystość, tak olśniewający i bogaty blask z tak łagodną pokorą. Pozostaję, Pani, pochłonięty tak pełnym wdzięku pięknem i pragnę, aby mój wzrok zawsze był zwrócony ku Tobie, aby moje serce nie zostało pociągnięte przez żadne inne uczucie poza Twoją miłością.

Nie będę mógł spełnić tego pragnienia, jeśli te olśniewające gwiazdy, którymi jesteś ozdobiony, nie natchną mnie płomienną i żarliwą miłością, abym mógł kochać mojego Boga całym sercem i całą mocą, a po Bogu moim Ciebie, jako obiekt godny naszej miłości. Amen.

Zakończ modlitwą Ojcze Nasz, Zdrowaś Maryjo i Chwała Ojcu.

O Najświętsza Maryjo Panno z Guadalupe! Jakże trafnie ten dywan, który księżyc tworzy u Twoich świętych stóp, mówi o Twojej suwerenności! Niezwyciężoną stopą stąpałaś po marnościach świata i pozostając wyższą od wszelkiego stworzenia, nigdy nie cierpiałaś z powodu najmniejszej niedoskonałości: wręcz przeciwnie, od pierwszej chwili byłaś pełna łaski.

Nieszczęsny ja, Pani, bo nie potrafię utrzymać zamierzeń, które sobie wyznaczyłem. Brak mi stałości w cnocie, a jedynie stałem w złych nawykach.

Zmiłuj się nade mną, kochająca i czuła Matko, bo jestem jak księżyc w swojej zmienności. Niech będę jak księżyc u Twoich stóp, to znaczy zawsze niezłomny w Twoim oddaniu i miłości, abym nie cierpiał z powodu zaniku winy. Spraw, abym zawsze trwał u Twoich stóp w miłości i oddaniu, a nie będę się już lękał zaniku grzechu, lecz będę się starał całkowicie poświęcić moim obowiązkom, brzydząc się z całego serca wszystkim, co obraża mojego Boga. Amen.

Zakończ modlitwą Ojcze Nasz, Zdrowaś Maryjo i Chwała Ojcu.

O Najświętsza Maryjo Panno z Guadalupe! Nie widzę niczego, niczego w tym najpiękniejszym portrecie, co nie prowadziłoby mnie do poznania wzniosłych doskonałości, którymi Pan obdarzył Twoją najniewinniejszą duszę.

To szorstkie i nikczemne płótno, ten biedny, ale szczęśliwy płaszcz, na którym odbite jest Twoje niezwykłe piękno, wyraźnie ukazuje głęboką pokorę, która była głową i fundamentem Twojej zadziwiającej świętości.

Nie wzgardziłeś skromną tilmą Juana Diego, aby Twoja twarz, będąca rozkoszą aniołów, cudem ludzkości i podziwem całego wszechświata, mogła zostać na niej odbita. Jakże więc mogę nie mieć nadziei, że nędza i ubóstwo mojej duszy nie przeszkodzą Ci w odbiciu na niej Twojego najłaskawszego wizerunku?

Ofiaruję Ci tkaninę mojego serca. Weź ją, Pani, w swoje ręce i nigdy jej nie wypuszczaj, bo moim pragnieniem jest, by służyła wyłącznie miłości do Ciebie i Boga. Amen.

Zakończ modlitwą Ojcze Nasz, Zdrowaś Maryjo i Chwała Ojcu.

O Najświętsza Dziewico z Guadalupe! Jakże tajemnicza i jak precyzyjna była ręka Najwyższego Rzemieślnika, haftując Twoją suknię bordiurą z najszlachetniejszego złota, która służy jako jej ozdobnik.

Niewątpliwie nawiązywała do tego wykwintnego złota miłosierdzia i miłości do Boga, którym ubogacone zostały Twoje czyny. I któż wątpi, Pani, że Twojej żarliwej miłości i miłości do Boga zawsze towarzyszyła miłość do bliźniego i że pomimo triumfu w niebiańskiej ojczyźnie, nie zapomniałaś o nas?

Otwórz serce swego współczucia dla tego, który jest tak nieszczęśliwy; podaj rękę temu, który upadł i wzywa cię do powstania; przynieś ci chwałę za to, że znalazłeś we mnie nędzę bardziej odpowiadającą Twojemu współczuciu i miłosierdziu niż wszystkie inne. Amen.

Zakończ modlitwą Ojcze Nasz, Zdrowaś Maryjo i Chwała Ojcu.

O Najświętsza Dziewico z Guadalupe! Cóż mogłoby być dla Ciebie niemożliwego, skoro mnożąc cuda, ani szorstkość, ani szorstkość tilmy nie przeszkadzają Ci w stworzeniu tak pięknego portretu Siebie, ani też żarłoczność czasu przez ponad cztery wieki nie zdołała go zniszczyć ani zatrzeć?

Jakże ważnym jest to powodem, aby wzmocnić moją ufność i błagać Cię, abyś otwierając łono swojego miłosierdzia, pamiętając o wielkiej mocy, jaką dała Ci Boska Wszechmoc Pana, abyś mógł sprzyjać śmiertelnikom, raczył wyryć na mojej duszy obraz Najwyższego, który moje grzechy zatarły!

Niech szorstkość moich niegodziwych dróg nie skrępuje Twojego miłosierdzia; racz tylko spojrzeć na mnie, a tym samym wzmocnię moje nadzieje; nie wierzę bowiem, że jeśli na mnie spojrzysz, Twoje serce nie zostanie poruszone współczuciem dla mojej nędzy. Moją jedyną nadzieją, po Jezusie, jesteś Ty, Święta Dziewico Maryjo. Amen.

Zakończ modlitwą Ojcze Nasz, Zdrowaś Maryjo i Chwała Ojcu.