Matka Boska z Coromoto

Patron Wenezueli

Matka Boska z Coromoto jest patronką Wenezueli, czczoną w Guanare, stolicy stanu Portuguesa. Tradycja głosi, że Maryja objawiła się wodzowi Indian z Cospes, pozostawiając mu mały wizerunek wyryty na pergaminie o długości zaledwie kilku centymetrów. Relikwia ta jest dziś przechowywana w Narodowym Sanktuarium Matki Boskiej z Coromoto, w Bazylice Mniejszej. Jej święto obchodzone jest 11 września.

Główne dane

Mensaje central: María llama a un pueblo indígena a recibir el Bautismo y el cielo, y su misericordia alcanza incluso a quien la rechaza, hasta convertirlo en apóstol entre los suyos.

Tradycja i historia: konieczne rozróżnienie

Coromoto to dwa poziomy, których nie należy mylić.

La tradición narra las apariciones de la Virgen al cacique Coromoto y a otros indios cospes, el pergamino con la imagen grabada que quedó en la mano del cacique y los prodigios atribuidos a la reliquia, como el cabo de cera que habría ardido sin consumirse. Son relatos venerables de la piedad popular venezolana que conviene recibir como tales y no presentar como hechos científicamente demostrados.

La historia documentada y eclesial, en cambio, atestigua el crecimiento del culto, la conservación de la reliquia en Guanare desde mediados del siglo XVII, las sucesivas declaraciones de patronazgo y las coronaciones. La devoción a Coromoto, real y comprobable, se apoya en ese culto continuado más que en los detalles legendarios. Por eso los estudios técnicos sobre la reliquia se presentan aquí como lo que son: análisis de conservación, no pruebas de fe.

Tradycja objawień

Spotkanie nad wąwozem (1651)

Kiedy Guanare zostało założone w 1591 roku, Indianie z plemienia Cospes, którzy zamieszkiwali ten region, uciekli do północnej dżungli, utrudniając ewangelizację. Tradycja głosi, że pewnego dnia w 1651 roku wódz Coromoto i jego żona przeprawiali się przez strumień, gdy zobaczyli Panią o niezwykłej urodzie, która przemówiła do nich w ich języku:

Tradycja głosi, że Matka Boska objawiała się również innym Indianom i ich dzieciom, gdy szli do wąwozu w poszukiwaniu wody.

Katecheza i drugie objawienie (1652)

Un español llamado Juan Sánchez, enterado del suceso, reunió a la tribu en un paraje entre los ríos Guanaguanare y Tucupido, les repartió tierras e inició su catequización. Varios indígenas recibieron el Bautismo, pero no Coromoto, que echaba de menos la libertad de la selva y preparaba su huida. La tradición cuenta que el sábado 8 de septiembre de 1652, mientras sus compañeros oraban, el cacique se marchó enojado a su choza; allí la Bella Señora se le apareció de nuevo. Coromoto, irritado, le lanzó una flecha e intentó empujarla, pero ella desapareció dejándole en la mano un pequeño pergamino con su imagen grabada.

Relikwia i nawrócenie wodza

Pergamin został zebrany przez Juana Sáncheza i jego towarzyszy, a po pierwszych wydarzeniach, którym przypisuje się jego powstanie, został przewieziony do kościoła w Guanare w 1654 roku, gdzie przechowywany był w relikwiarzu do 1987 roku. Według tradycji, wódz Coromoto, który uciekł z powrotem do dżungli, został ukąszony przez jadowitego węża; poprosił wówczas o chrzest, przyjął go i został apostołem wśród tubylców, prosząc ich, aby nie odłączali się od misjonarza przed jego śmiercią. Cospes utworzyło wówczas żarliwą wspólnotę, której w początkowych latach towarzyszył kapucyn José de Nájera.

Patronat i koronacja

En 1807 el presbítero José Vicente de Unda concluyó la construcción de la iglesia de Guanare. En 1942 el episcopado venezolano proclamó a Nuestra Señora de Coromoto patrona oficial de Venezuela, y en 1944 el papa Pío XII la confirmó y declaró Celeste y Principal Patrona de Venezuela. El 14 de mayo de 1949 la iglesia de Guanare fue elevada a basílica menor por el mismo Pío XII.

A los trescientos años de la aparición, el 11 de septiembre de 1952, la sagrada imagen fue coronada por el cardenal Manuel Arteaga Betancourt. Más tarde se levantó el Templo Votivo Nacional en el lugar de la última aparición, elevado a santuario en enero de 1996 e inaugurado en febrero por san Juan Pablo II en su visita al país; el papa Benedicto XVI lo elevó a basílica menor en 2007. Desde el 19 de noviembre de 2011, Coromoto es además Patrona Principal de la arquidiócesis de Caracas.

Badania nad relikwią

W dniach 9-15 marca 2009 roku, za zgodą Konferencji Episkopatu Wenezueli, relikwia została poddana zabiegom konserwatorskim pod nadzorem zespołu konserwatorów. Proces, przeprowadzony w laboratorium Sanktuarium Narodowego w Guanare, pozwolił na szczegółową analizę wizerunku wygrawerowanego na pergaminie.

Prace te, ze swej natury, miały na celu konserwację i badanie fizycznej formy relikwii. Nadzwyczajne twierdzenia, które pojawiły się po tym badaniu, należą do sfery pobożności i same w sobie nie stanowią doktrynalnego oświadczenia Kościoła.

Modlitwa poświęcenia się Coromoto

Tą modlitwą kardynał Jorge Urosa Savino poświęcił Wenezuelę swojemu patronowi 26 czerwca 2011 roku. Poniżej zamieszczamy fragment:

Duchowe przesłanie Coromoto

Nabożeństwo do Matki Bożej z Coromoto jest dziś nadal proste:

💧 María llama al Bautismo. Su primer mensaje pide el agua que abre el camino del cielo.
🕊️ La misericordia alcanza al que se resiste. Coromoto la rechazó, y aun así acabó convertido en apóstol de los suyos.
🇻🇪 María es Madre de toda una nación. Venezuela la reconoce como su patrona y guía.
✝️ María conduce siempre al Hijo. «La Virgen llanera» enseña a llevar a Cristo en el corazón.

Modlitwa do Matki Bożej z Coromoto

Oración sobria mariana, recogida en nuestra sección de Modlitwy maryjne.