Onze Lieve Vrouw van Coromoto

Beschermheilige van Venezuela

Onze Lieve Vrouw van Coromoto is de beschermheilige van Venezuela en wordt vereerd in Guanare, de hoofdstad van de staat Portuguesa. Volgens de overlevering verscheen de Maagd Maria aan een stamhoofd van de Cospes-indianen en liet hem een kleine afbeelding achter, gegraveerd op een perkament van slechts enkele centimeters. Deze relikwie wordt tegenwoordig bewaard in de Kleine Basiliek van het Nationale Heiligdom van Onze Lieve Vrouw van Coromoto. Haar feestdag wordt gevierd op 11 september.

Belangrijkste gegevens

Mensaje central: María llama a un pueblo indígena a recibir el Bautismo y el cielo, y su misericordia alcanza incluso a quien la rechaza, hasta convertirlo en apóstol entre los suyos.

Traditie en geschiedenis: een noodzakelijk onderscheid

Er zijn twee niveaus rondom Coromoto die niet met elkaar verward mogen worden.

La tradición narra las apariciones de la Virgen al cacique Coromoto y a otros indios cospes, el pergamino con la imagen grabada que quedó en la mano del cacique y los prodigios atribuidos a la reliquia, como el cabo de cera que habría ardido sin consumirse. Son relatos venerables de la piedad popular venezolana que conviene recibir como tales y no presentar como hechos científicamente demostrados.

La historia documentada y eclesial, en cambio, atestigua el crecimiento del culto, la conservación de la reliquia en Guanare desde mediados del siglo XVII, las sucesivas declaraciones de patronazgo y las coronaciones. La devoción a Coromoto, real y comprobable, se apoya en ese culto continuado más que en los detalles legendarios. Por eso los estudios técnicos sobre la reliquia se presentan aquí como lo que son: análisis de conservación, no pruebas de fe.

De traditie van verschijningen

De ontmoeting bij de kloof (1651)

Toen Guanare in 1591 werd gesticht, vluchtten de Cospes-indianen die in de regio woonden naar de noordelijke jungle, waardoor de evangelisatie werd belemmerd. De overlevering vertelt dat opperhoofd Coromoto en zijn vrouw op een dag in 1651 een beek overstaken toen ze een dame van buitengewone schoonheid zagen die in hun taal tot hen sprak.

Volgens de overlevering verscheen de Maagd Maria ook aan andere indianen en hun kinderen, toen zij naar de kloof gingen om water te zoeken.

De catechese en de tweede verschijning (1652)

Un español llamado Juan Sánchez, enterado del suceso, reunió a la tribu en un paraje entre los ríos Guanaguanare y Tucupido, les repartió tierras e inició su catequización. Varios indígenas recibieron el Bautismo, pero no Coromoto, que echaba de menos la libertad de la selva y preparaba su huida. La tradición cuenta que el sábado 8 de septiembre de 1652, mientras sus compañeros oraban, el cacique se marchó enojado a su choza; allí la Bella Señora se le apareció de nuevo. Coromoto, irritado, le lanzó una flecha e intentó empujarla, pero ella desapareció dejándole en la mano un pequeño pergamino con su imagen grabada.

Het relikwie en de bekering van het stamhoofd

Het perkament werd verzameld door Juan Sánchez en zijn metgezellen en, na de eerste gebeurtenissen die eraan worden toegeschreven, in 1654 naar de kerk van Guanare gebracht, waar het tot 1987 in een relikwiehouder bleef. Volgens de overlevering werd opperhoofd Coromoto, die terug de jungle in was gevlucht, gebeten door een giftige slang; hij vroeg vervolgens om de doop, ontving deze en werd een apostel onder de inheemse bevolking, waarbij hij hen opriep zich niet van de missionaris af te scheiden voordat hij stierf. De Cospes vormden vervolgens een vurige gemeenschap, die in de beginjaren werd begeleid door de kapucijner pater José de Nájera.

Beschermheerschap en kroning

En 1807 el presbítero José Vicente de Unda concluyó la construcción de la iglesia de Guanare. En 1942 el episcopado venezolano proclamó a Nuestra Señora de Coromoto patrona oficial de Venezuela, y en 1944 el papa Pío XII la confirmó y declaró Celeste y Principal Patrona de Venezuela. El 14 de mayo de 1949 la iglesia de Guanare fue elevada a basílica menor por el mismo Pío XII.

A los trescientos años de la aparición, el 11 de septiembre de 1952, la sagrada imagen fue coronada por el cardenal Manuel Arteaga Betancourt. Más tarde se levantó el Templo Votivo Nacional en el lugar de la última aparición, elevado a santuario en enero de 1996 e inaugurado en febrero por san Juan Pablo II en su visita al país; el papa Benedicto XVI lo elevó a basílica menor en 2007. Desde el 19 de noviembre de 2011, Coromoto es además Patrona Principal de la arquidiócesis de Caracas.

Onderzoek naar het relikwie

Tussen 9 en 15 maart 2009 onderging het relikwie, met goedkeuring van de Venezolaanse bisschoppenconferentie, een conserveringsbehandeling onder leiding van een team van restaurateurs. Het proces, uitgevoerd in een laboratorium van het Nationaal Heiligdom van Guanare, maakte een gedetailleerd onderzoek mogelijk van de afbeelding die in het perkament was gegraveerd.

Deze werkzaamheden hadden van nature betrekking op het behoud en de studie van de fysieke vorm van het relikwie. De buitengewone beweringen die destijds na dat onderzoek werden verspreid, behoren tot het domein van devotionele waardering en vormen op zichzelf geen leerstellige uitspraak van de Kerk.

Gebed van toewijding aan Coromoto

Met dit gebed werd Venezuela op 26 juni 2011 door kardinaal Jorge Urosa Savino aan zijn beschermheilige gewijd. We voegen een fragment toe:

Spirituele boodschap van Coromoto

De devotie tot Onze Lieve Vrouw van Coromoto spreekt ook vandaag de dag nog steeds eenvoudig:

💧 María llama al Bautismo. Su primer mensaje pide el agua que abre el camino del cielo.
🕊️ La misericordia alcanza al que se resiste. Coromoto la rechazó, y aun así acabó convertido en apóstol de los suyos.
🇻🇪 María es Madre de toda una nación. Venezuela la reconoce como su patrona y guía.
✝️ María conduce siempre al Hijo. «La Virgen llanera» enseña a llevar a Cristo en el corazón.

Gebed tot Onze Lieve Vrouw van Coromoto

Oración sobria mariana, recogida en nuestra sección de Maria-gebeden.